13 Eylül 2011 Salı

Ayrılık ölümden kötüdür işte..

Zamanı gelir. Böyle bir zaman neden vardır bilinmez. Ayrılık zamanı gelir. Kimi son bir öpücükle kimisi diline doladığı küfürlerle yapar bunu. Üzerine şiirler, şarkılar yazılır hep bir ağızdan en içten söylenen şeylerdir bunlar. Acıya razı olunur. Ölüm istenir yeter ki sen gitme. Yine insanı anlamakla başlar ayrılık ölümden kötüdür işte. İnsan öyle bir canlıdır ki egosu vardır. Düşünebilen bir varlık olmasının yan etkilerindendir. Sevdiğine sahip olmak ister. Bu bir eşyaya sahip olma isteğinden tamamen farklıdır.Yaşamın anılarını, yemeklerini, yağmuru, kavga etmeyi, kızmayı, anlamayı, sevişmeyi ve dahasını. Yani hayatı hayat yapan şeyleri onunla paylaşmak ister. Ölümünü düşünemez insan sevdiğinin tercih şansı olsa onun yerine önce ölmeyi tercih eder. Onun olmadığı bir hayat eksiktir. Seven bunu yürekten diler. Ama sevdiğinin hayatta olup da senden başka biriyle olmasını kabullenemez insan. Ölmediği halde her gün hayatta bir yer doldururken yanında değildir oysa. Ayrılık ölümden şimdi beter olmuştur işte. Senin istediklerini başkasıyla paylaşıyor hemde kendi istediğiyle. Bunu yaparken de istekle yapıyor. Sen sadece izliyorsun. ve bir şiir yazıyorsun sadece bir satır;
şarkılarda söz oldum bir ihtimal söylersin diye.
www.yalnizadamlarsokagi.com - eyüp akpınar